Odkrywamy

tajemnice przyrody

Roślinność

Flora GLPK cechuje się dużym bogactwem, różnorodnością i naturalnością. Stwierdzono występowanie ponad 900 gatunków roślin naczyniowych, w tym wiele gatunków chronionych, rzadkich i zagrożonych w skali kraju. Niektóre z nich takie jak sasanka otwarta, leniec bezpodkwiatkowy, lipiennik Loesela i starodub łąkowy widnieją na liście Dyrektywy Siedliskowej Natura 2000. Ponadto można tu spotkać kilka gatunków górskich np. czosnek niedźwiedzi, arnika górska, porzeczka alpejska, skrzyp olbrzymi. Na uwagę zasługuje występowanie gatunków reliktowych, rozprzestrzenionych na tych terenach po okresie zlodowacenia, a obecnie rosnących na nielicznych stanowiskach w kraju, stanowiąc osobliwości florystyczne m.in. gwiazdnica grubolistna, zimoziół północny, turzyca strunowa, trzcinnik prosty. Na terenie Parku występuje wiele gatunków roślin objętych ochroną gatunkową jak: lilia złotogłów, wawrzynek wilczełyko, orlik pospolity, sasanka otwarta, widłaki, pluskwica europejska, storczyki, konietlica syberyjska i wiele innych. Z roślin chronionych możemy spotkać  wawrzynka wilczełyko i lilię złotogłów, kłoć wiechowatą, rzadką w tej części Polski subatlantyckiej roślinę szuwarową.

 

Jezioro Czarny Bryńsk położone w środku dużego kompleksu leśnego ze względu na czystość wód stanowi część rezerwatu. Na wodach jeziora niezwykle malowniczo wyglądają skupienia chronionych grzybieni białych. Różne gatunki  rzadkich ramienic (glonów) porastają  dno, tworząc podwodne łąki, dające schronienie dla ryb i innych zwierząt wodnych. Od strony północno- wschodniej do jeziora przylega mszarne torfowisko przejściowe. Występuje tu m.in. chroniona roślina owadożerna- rosiczka okrągłolistna. Wydziela ona lśniącą i lepką substancje zawierającą soki trawienne. Rozpuszcza nimi ciało schwytanych ofiar, a następnie wchłania to co nadtrawiła. Na wyspie mineralnej miedzy jeziorem a torfowiskiem znajduje się stanowisko chronionego widłaka jałowcowatego. Roślina ta, podobnie jak inne gatunki widłaków, była uważana za lekarstwo na wszelkie dolegliwości i masowo zrywana przez człowieka.

 

W rezerwacie „Jar Brynicy II” rośnie największy i najpiękniejszy pomnikowy dąb zwany „Dębem Rzeczypospolitej”. Jest to okazały dąb szypułkowy. W 2001 roku miał 33 metry wysokości, 622 cm obwodu w pierścienicy i wiek szacowany na ponad 500 lat. Na jego starym pniu oraz w wielu innych miejscach często można zaobserwować obecność porostów. Ich występowanie a zwłaszcza gatunku -brodaczka pospolita- świadczy o dużej czystości powietrza w Górznieńsko-Lidzbarskim Parku Krajobrazowym.

 

Najokazalszą formacją roślinną są drzewa. Drzewostan zmienia się wraz z ukształtowaniem terenu. Tereny bagienne porasta ols, tworzony głównie przez olchę czarną. Dzięki symbiozie z mikroorganizmami zdolnymi czerpać azot z powietrza, może ona rosnąć na glebach bardzo ubogich  w ten ważny pierwiastek. Korzenie tego drzewa przytrzymują ziemię, co powoduje powstawania dookoła nich charakterystycznych kęp. Rosną tu kępkowe turzyce.  Na dnie nisz i jarów zajmuje się łęg jesionowo- olszowy, natomiast zbocza porasta las klonowo – lipowy, czyli grąd zboczowy, którego cechą jest duży udział klonu zwyczajnego i wiązu górskiego obok lipy drobnolistnej, grabu, dębu szypułkowym i bezszypułkowym.

Bardzo zróżnicowana rzeźba terenu oraz budowa geologiczna sprzyja powstawaniu różnych siedlisk i zespołów roślinnych. Duże kompleksy leśne (grądy, olsy, łęgi) sąsiadują z łąkami, polami, torfowiskami itp.

 

logotypy UE

Kampania promocyjno-informacyjna dotycząca ochrony przyrody i dziedzictwa przyrodniczego województwa
kujawsko-pomorskiego oraz działalności Ośrodka Edukacji Ekologicznej WILGA w Górznie – projekt współfinansowany
z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Osi priorytetowej 2.
Zachowanie i racjonalne użytkowanie środowiska Działania 2.6 Ochrona i promocja zasobów przyrodniczych
Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013.

logo WFOSiGW